Bloki i wiersz poleceń

Terminal w tTermie to lista bloków: każde polecenie, które uruchamiasz, staje się blokiem razem ze swoim wynikiem. Polecenia wpisujesz we własnym polu wprowadzania tTerma, pod listą bloków. Bloki można potem odnaleźć przez wyszukiwanie.

Blok

Blok pokazuje polecenie i to, jak się zakończyło: zieloną kropkę albo czerwony krzyżyk z kodem wyjścia, na przykład kod wyjścia 1. Obok widać, ile trwało, w jakim katalogu działało, gałąź git i godzinę uruchomienia. Pod spodem jest wynik. Z długiego wyniku widać ostatnie 400 wierszy, a przycisk nad nimi, Pokaż 120 wcześniejszych wierszy albo Pokaż cały wynik, przywraca resztę.

Polecenie, które właśnie działa, jest rysowane na żywo, jak w każdym terminalu: działają kolory, paski postępu i pytania o hasło, a to, co wpisujesz, trafia do niego. Program pełnoekranowy, taki jak vim czy htop, zajmuje całe okno, dopóki działa, a po jego zamknięciu wraca lista bloków. Gdy polecenie się zakończy, jego ekran staje się tekstem, który można zaznaczyć, przeszukać i skopiować.

Aby zatrzymać działające polecenie, naciśnij Zatrzymaj na jego bloku albo Ctrl+C. Jeśli powłoka czeka na resztę polecenia, bo został otwarty cudzysłów albo heredoc, na bloku widać nieuruchomione: dopisz resztę w bloku albo naciśnij Zatrzymaj.

Przyciski bloku

Najedź kursorem na zakończony blok, a pojawią się jego przyciski. Podpowiedzi nazywają je tak:

• Kopiuj polecenie i jego wynik oraz Kopiuj tylko wynik. Ptaszek na przycisku oznacza, że skopiowano.
• Uruchom ponownie wykonuje polecenie jeszcze raz w tym terminalu. Gdy nowy blok startuje, otacza go bursztynowa obwódka.
• Kopiuj link do tego bloku kopiuje link, który otwiera terminal na tym bloku i go podświetla. Działa wszędzie, gdzie się zalogujesz, i tylko dla ciebie.
• Dodaj notatkę do tego polecenia otwiera pod blokiem pole, a Enter zapisuje notatkę. Notatki trafiają też do logu maszyny, zostają takie, jak je napisano, a odpowiada się na nie przyciskiem Odpowiedz.
• Zwiń blok chowa wynik. Zwinięty blok pokazuje, ile ukrywa, na przykład 12 wierszy ukrytych, a kliknięcie go rozwija.

Pole wprowadzania

Pole wprowadzania należy do tTerma, nie do powłoki. To, co wpisujesz, zostaje w nim, dopóki nie naciśniesz Enter, a wtedy całe polecenie trafia do powłoki.

• Shift+Enter zaczyna nowy wiersz: polecenie może mieć ich kilka.
• ↑ i ↓ przewijają twoją historię ze wszystkich urządzeń, których używasz: najpierw polecenia uruchomione na tej maszynie, potem te z pozostałych maszyn jej projektu. Wpisz początek polecenia, a pojawią się tylko te, które tak się zaczynają. Ctrl+R pokazuje historię jako listę z polem wyszukiwania, a wybrane polecenie trafia do pola wprowadzania.
• Podczas pisania dalsza część polecenia z historii pojawia się na szaro. Tab albo → ją przyjmuje.
• W przeciwnym razie Tab pyta maszynę, czym może być słowo: poleceniem, plikiem, katalogiem czy gałęzią git. Jedna odpowiedź od razu trafia do pola, kilka otwiera listę. Pytanie trafia do maszyny z pominięciem terminala, więc nie widać go ani w nim, ani w historii powłoki.
• Ctrl+L czyści listę bloków, tak jak clear.

Na lewo od pola widać katalog, w którym jesteś, i gałąź git, jeśli jest, a oba są przyciskami. Katalog pokazuje listę katalogów w tym miejscu, z .. prowadzącym poziom wyżej, i przyjmuje też wpisaną ścieżkę. Gałąź pokazuje listę gałęzi z oznaczeniami bieżąca i zdalna. To, co wybierzesz, wykonuje się jako zwykłe cd albo git switch i pojawia się na liście jako blok.

Gdy polecenie działa, w polu widać Klawisze trafiają do działającego polecenia. Kliknij tutaj, aby wpisać następne. Możesz tam wpisać następne polecenie, ale Enter zadziała dopiero wtedy, gdy bieżące się zakończy; wcześniej pojawi się komunikat Polecenie nadal działa. Poczekaj na nie albo przerwij je skrótem Ctrl+C w jego bloku. W samym polu Ctrl+C czyści to, co wpisano, a w pustym polu trafia do powłoki.

Niebezpieczne polecenia

Niektóre polecenia niszczą coś bezpowrotnie. tTerm wstrzymuje takie polecenie i najpierw pyta, na pasku nad polem wprowadzania: co polecenie zrobi, na której maszynie i czego nie da się odzyskać. „To polecenie na web-01 ma usunąć katalog wraz z całą zawartością. Tego nie można cofnąć, a usunięte pliki nie trafią do kosza.” Uruchom wykonuje polecenie, a Anuluj odkłada je z powrotem do pola.

Pyta przed takimi poleceniami:

• rm z -r i -f – usunąć katalog wraz z całą zawartością;
• mkfs, fdisk, parted, wipefs – nadpisać system plików dysku;
• dd z of=/dev/… – zapisać dane bezpośrednio na urządzeniu;
• DROP DATABASE, DROP TABLE, TRUNCATE TABLE – usunąć bazę danych lub tabelę;
• shutdown, poweroff, halt, init 0 – wyłączyć maszynę;
• reboot, init 6 – ponownie uruchomić maszynę;
• systemctl stop, disable lub mask dla ssh lub sshd – zatrzymać usługę SSH;
• ufw deny, ufw reject, iptables z DROP – zmienić reguły zapory sieciowej;
• userdel, deluser – usunąć konto użytkownika.

Przy rm -rf skierowanym na / lub ~ dochodzi jeszcze To polecenie dotyczy całej maszyny. Nic na niej nie przetrwa. tTerm pyta tak samo bez względu na to, czy polecenie wpisano, wzięto z historii, czy uruchomiono przyciskiem Uruchom ponownie.

Tryb klasyczny

W trybie klasycznym masz zwykły terminal. Każdy klawisz trafia prosto do powłoki, z jej własnym Tab i historią, a powłoka sama rysuje wszystko, także znak zachęty. Nie ma bloków i nic nie jest sprawdzane: pod terminalem widać W tym trybie niebezpieczne polecenia nie wymagają potwierdzenia.

Blokowy i Klasyczny na prawo od pola wprowadzania przełączają tryb; w trybie klasycznym przełącznik jest pod terminalem. Powłoka działa dalej tak jak przedtem, a ta przeglądarka zapamiętuje tryb dla wszystkich twoich terminali.

Powłoka, która nie potrafi oznaczyć, gdzie zaczyna się polecenie, na przykład bash starszy niż 4.4, działa tylko w trybie klasycznym. Opcja Blokowy jest wtedy wyszarzona, a podpowiedź przełącznika wyjaśnia dlaczego.

Czyszczenie i zwijanie

clear (albo reset) i Ctrl+L chowają listę bloków z widoku, ale jej nie usuwają: 3 bloki poza widokiem: pokaż u góry ją przywraca. Zwinięte bloki i wyczyszczona lista zostają takie w tej przeglądarce, także po przeładowaniu strony i po przejściu do trybu klasycznego i z powrotem. Pokaż wcześniejsze polecenia u góry wczytuje starsze bloki; są przechowywane przez 30 dni.

Nazwa terminala

Kliknij dwukrotnie kartę terminala albo sam terminal w panelu bocznym lub na stronie projektu i wpisz nazwę: do 40 znaków, nie sama liczba. Enter zapisuje, Esc anuluje. Nazwa jest widoczna w panelu bocznym, na kartach i na stronie projektu.