Wyszukiwanie, ⌘K

Wyszukiwanie znajduje wszystko w jednym polu: polecenia ze wszystkich twoich terminali i to, co wypisały, logi twoich maszyn, notatki, terminale, maszyny, projekty i akcje.

Jak otworzyć

Naciśnij ⌘K na Macu lub Ctrl+Shift+K na innych systemach albo kliknij Szukaj na prawo od kart. Ctrl bez Shift zostaje dla terminala. Esc zamyka wyszukiwanie.

Zanim cokolwiek wpiszesz, wyszukiwanie pokazuje to, co ostatnio było otwarte, polecenia, które najczęściej uruchamiasz na maszynie bieżącego terminala, i kilka akcji.

Co znajduje

• Polecenia – każde polecenie z każdego twojego terminala, także z zakończonych, tak długo, jak projekt je przechowuje: 30 dni. Polecenie uruchomione kilka razy na jednej maszynie to jeden wiersz z liczbą uruchomień, na przykład 3 uruchomienia.
• Wynik – to, co te polecenia wypisały. Z długiego wyniku wyszukiwanie czyta początek i koniec.
• Logi – logi maszyn w twoich projektach: polecenia uruchomione na nich przez tTerm i notatki pod nimi, rok wstecz.
• Notatki – notatki twoich projektów, ich tytuły i treść.
• Terminale, Maszyny i Projekty – tak, jak wymienia je panel boczny, a także działający terminal bez karty.
• Akcje – czynności do wykonania, takie jak Nowy projekt, Ustawienia albo zmiana motywu.

Każde wpisane słowo musi się znaleźć, w dowolnej kolejności i wielkości liter, a słowo może być częścią dłuższego: cert znajdzie certbot.

Jeden rodzaj wyników

Przyciski nad listą zawężają wyniki do jednego rodzaju: Wszystko, Polecenia, Wynik, Logi, Notatki, Terminale, Maszyny, Projekty i Akcje. Tab przechodzi do następnego. To samo robi słowo na początku zapytania: c: polecenia, o: wynik, l: logi, n: notatki, t: terminale, m: maszyny, p: projekty, > akcje. Na przykład:

• c: nginx – polecenia, w których jest nginx;
• o: timed out – polecenia, w których wyniku jest i timed, i out;
• > theme – Przełącz na ciemny motyw albo na jasny.

W widoku Wszystko każdy rodzaj pokazuje swoje pierwsze trzy wyniki, a Wszystkie 12 obok nagłówka rodzaju pokazuje resztę.

Otwieranie wyników

↑ i ↓ przesuwają wybór po liście. Obok widać, czym jest wybrany wiersz: przy poleceniu to jego maszyna, katalog i gałąź, to, jak się zakończyło, kiedy, jego terminal i pierwsze wiersze wyniku.

Enter albo kliknięcie otwiera wybrany wynik:

• polecenie albo wiersz wyniku – w jego terminalu, na jego bloku, oznaczonym Znaleziono, z podświetlonymi słowami. Blok pokaże się, nawet jeśli był zwinięty albo schowany z widoku, a terminal w trybie klasycznym pokaże go w trybie Blokowy;
• wiersz logu – log maszyny na tym wierszu;
• notatkę – w miejscu, gdzie są te słowa;
• terminal – jego kartę; maszynę – nowy terminal na niej; projekt – jego stronę. Akcja zostaje wykonana.

⌘Enter na Macu, a Ctrl+Enter na innych systemach, wstawia polecenie do pola wprowadzania bieżącego terminala, ale go nie uruchamia, nawet jeśli ten terminal jest na innej maszynie. Pod polem widać wtedy Z wyszukiwania, jeszcze nieuruchomione: Enter uruchamia je tam, Esc czyści pole. W trybie klasycznym polecenie tak samo czeka przy znaku zachęty powłoki. Jeśli w bieżącym terminalu działa polecenie, jego pole jest zajęte: wyszukiwanie o tym powie, a ty spróbujesz ponownie, gdy polecenie się zakończy. Gdy nie ma bieżącego terminala, polecenie trafia do twojego terminala na jego maszynie albo do nowego terminala na niej.

Przyciski pod podglądem, Otwórz w jego terminalu i Wstaw do pola, robią to samo co Enter i ⌘Enter.